Arbitrum Airdrop’u: Kullanıcı Kazanımı ve Elde Tutma Üzerine Dersler
Arbitrum’un airdrop’u kayıtları dört katına çıkardı — ardından bu kullanıcıların çoğu ayrıldı. Puan modelinin neyi doğru yaptığını, neyi kaçırdığını ve kullanıcıyı gerçekten elde tutan teşvikleri nasıl tasarlayabileceğinizi anlatıyoruz.
Airdrop’lar kriptodaki en gürültülü büyüme kaldıracıdır, ancak elde tutmaya göre nadiren ölçülürler. Arbitrum, Polygon ve Optimism genelindeki kullanıcı grubu verilerini kullanarak Arbitrum’un dağıtımının gerçekte neyi satın aldığına — ve neyi alamadığına — baktık.
Puan sistemi nasıl işliyordu
Uygunluk, zincir üstü davranışa bağlı bir puan modeline dayanıyordu. Ekip, değer ürettiğini düşündüğü aktiviteleri ödüllendirdi:
- Ağa köprü üzerinden fon aktarmak.
- Birbirinden farklı birden fazla ayda işlem yapmak (2, 6 veya 9 aylık aktivite).
- İşlem sayısı kademelerine ulaşmak (4+, 25+, 100+ işlem).
- Toplam hacim eşiklerine ulaşmak (10.000 $, 50.000 $, 250.000 $).
- Kademeli seviyelerde likidite sağlamak (10.000 $, 50.000 $, 250.000 $).
- Nova yan zincirini temel ve ileri düzey etkileşimler için kullanmak.
Model, bariz sybil işaretlerini de cezalandırdı: Tüm işlemlerin 48 saatlik bir zaman dilimine sıkıştırılması, anlamlı bir kontrat etkileşimi olmayan küçük artık bakiyeler ve anlık görüntü sırasında ihmal edilebilir düzeyde ETH bulunması puan düşürüyordu. Amaç açıktı: tutarlı, uzun vadeli kullanıcıları ve erken benimseyenleri ödüllendirmek.
Önce sıçrama, sonra düşüş
Kullanıcı kazanımı rakamları çarpıcıydı: Duyurunun ardından Arbitrum yeni kullanıcı büyümesini yaklaşık dört katına çıkardı ve kısa bir süre Polygon ile boy ölçüştü. Ancak bu yükseliş yaklaşık üç ay sürdü, ardından temel seviyeye doğru geriledi. Daha da önemlisi, airdrop döneminde gelen kullanıcı grupları, zaten orada olan kullanıcılara göre belirgin biçimde daha kötü elde tutuldu. Kıyaslandığında Optimism’in elde tutma oranı daha iyi dayandı; bu da teşviklerin aynı kolaylıkla daha düşük kaliteli kullanıcıları da çekebileceğini gösteriyor.
Temel kusur: sadakati değil aktiviteyi ödüllendirmek
Asıl sorun, kriterlerin bir kullanıcının kalma olasılığını değil aktivite metriklerini optimize etmesiydi. İşlem ve hacim yapay olarak şişirilebilir; gerçek, uzun vadeli niyet ise şişirilemez. Tek seferlik bir dağıtım, bir cüzdan alışkanlık kazanıyor da olsa yalnızca bir kutucuğu işaretliyor da olsa aynı ödemeyi yaptı.
Daha akıllı teşviklere doğru
Protokoller tek seferlik, keskin bir dağıtım yerine tüketici analitiğinden kullanıcı kaybı modellemesini ödünç alabilir ve ödülleri zamana yayabilir:
- Kullanıcı kaybını tahmin edin ve dağıtımı öngörülen uzun vadeli katkıya göre ağırlıklandırın.
- Tek bir etkinlik yerine birden fazla dilim hâlinde dağıtın.
- Yalnızca gelmeyi değil, geri dönmeyi de ödüllendiren alışkanlık oluşturucu mekanikler kurun.
- Aynı token bütçesiyle daha fazla kullanıcıyı elde tutun ve yaşam boyu değeri artırın.
Arbitrum, bir kalabalığı satın alabileceğinizi kanıtladı. Ardından gelen her protokol için açık soru, o kalabalığı bir topluluğa dönüştürüp dönüştüremeyeceğiniz — ve bu bir bütçe sorunu değil, bir tasarım sorunu.